Bu bölümde yer alan metinler, Sıla Pehlivanoğlu’nun ailesi tarafından kaleme alınmış kişisel mektuplardır.
Doğa Pehlivanoğlu Sıla Pehlivanoğlu'nun İkiz Kardeşi
İnsan kendini ne zaman eksik hisseder? Ben 4 Ocak'tan beri sadece eksik değil, yarım hissediyorum. Biz seninle aynı anda nefes almaya başlamışken, şimdi sensiz aldığım her nefes ciğerime batıyor ikizim. Sen benim sadece kardeşim değil; aynadaki diğer yüzüm, ilk arkadaşım, sırdaşım, her yaşımdın. Benim deli dolu, içine sığmayan, hayatı şakaya alan canım kardeşim...
Hayat sadece bir kardeşi değil, en büyük kahkahasını da kaybetti seninle. Voleybol sahasındaki o hırsın, rüzgarı hissetmek için bindiğin o motorun... O kadar hayat doluydun ki, şimdi dünya sensiz çok sessiz. Gözün arkada kalmasın; Toffy ve Dobby bana, bize emanet. Onların başını her okşadığımda, senin o şefkatini hissediyorum parmak uçlarımda. Kedilerin emin ellerde, adaletin ise benim omuzlarımda. Hukuk okurken kurduğun hayaller, giyeceğin o cübbe... Hepsi yarım kaldı sanıyorlar ama yanılıyorlar.
Senin o yarım kalan hayallerini savunmak artık bizim boynumuzun borcu. Hem de hayatımda en gururla taşıdığım borcum.. Seni benden alan o ihmaller zinciriyle, seni suçlu çıkarmaya çalışan o vicdansızlıkla sonuna kadar savaşacağım sana 'küçük kardeşin' olarak söz veriyorum. Sen rahat uyu kardeşim. Belki o çok sevdiğin motorunla sonsuzluğa sürdün, belki kalemin kırıldı ama benim sözüm bitmedi.
Adalet yerini bulduğunda seni kalbimin en müsterih köşesine saklayacağım. Seni çok özledim diğer yarım, her şeyim... Seni tanıyan herkes şahittir ki; sen bana sadece bir ikiz değil, hem anne, hem baba, hem abi, hem dost, hem sırdaştın. Benden sadece bir kardeş almadılar Sıla; benim her şeyimi... Annemi, babamı, hayatımı, geleceğimi o 2 saniyede benden çaldılar. Ama sen beni hep çok güçlü yetiştirdin, merak etme, gözün arkada kalmasın. Senin gücün ve sevgin o kadar büyük ki; hiç tanımadığım ama hayatlarına dokunduğun o insanlar bile şimdi bizimle, senin yanında. Seni çok seviyorum.
Duygu Baharözü Sıla Pehlivanoğlu'nun Abisinin Eşi
Sıla, canım sıla çocukluğundan tanıyorum seni Büyüdün ama o saflığın çocuk gibi hallerin guzel kalbin değişmedi. Hep okuyacağım derdin hic evlenmeyeceğim .. Hep öğrenci kaldın.. O çocukluktaki saf güzel bakışlarınla ve o gülüşünle Seni anmak değil beraber yaşamamız gerekirdi.
Yeğenimle ilerde çok iyi anlasacağız biraz büyüsün demiştin bana Çok çok yarım kalan bir hikaye Çok acı tarifi çok zor Şimdi bu hikaye nasıl devam edecek peki ya bundan sonrası?
